عشق یعنی مستی و دیوانگی
عشق یعنی با جهان بیگانگی
عشق یعنی شب نخفتن تا سحر
عشق یعنی سجده با چشمان تر
عشق یعنی در جهان رسوا شدن
عشق یعنی اشک حسرت ریختن
عشق یعنی لحظه های التهاب
عشق یعنی لحظه های ناب ناب
عشق یعنی قطره و دریا شدن
عشق یعنی دیده بر در دوختن
عشق یعنی در فراقش سوختن

پشت دریاها ...

قایقی خواهم ساخت،
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از این خاک غریب
که در آن هیچ‌کسی نیست که در بیشه عشق
قهرمانان را بیدار کند.

قایق از تور تهی
و دل از آرزوی مروارید،
هم‌چنان خواهم راند.
نه به آبی‌ها دل خواهم بست
نه به دریا-پریانی که سر از خاک به در می‌آرند
و در آن تابش تنهایی ماهی‌گیران
می‌فشانند فسون از سر گیسوهاشان.

هم‌چنان خواهم راند.
هم‌چنان خواهم خواند:
"دور باید شد، دور."
مرد آن شهر اساطیر نداشت.
زن آن شهر به سرشاری یک خوشه انگور نبود.

هیچ آیینه تالاری، سرخوشی‌ها را تکرار نکرد.
چاله آبی حتی، مشعلی را ننمود.
دور باید شد، دور.
شب سرودش را خواند،
نوبت پنجره‌هاست."

هم‌چنان خواهم خواند.
هم‌چنان خواهم راند.

پشت دریاها شهری است
که در آن پنجره‌ها رو به تجلی باز است.
بام‌ها جای کبوترهایی است که به فواره هوش بشری می‌نگرند.
دست هر کودک ده ساله شهر، خانه معرفتی است.
مردم شهر به یک چینه چنان می‌نگرند
که به یک شعله، به یک خواب لطیف.
خاک، موسیقی احساس تو را می‌شنود
و صدای پر مرغان اساطیر می‌آید در باد.

پشت دریاها شهری است
که در آن وسعت خورشید به اندازه چشمان سحرخیزان است.
شاعران وارث آب و خرد و روشنی‌اند.

پشت دریاها شهری است!
قایقی باید ساخت.

سهراب سپهری

از ماست که بر ماست

روزی ز سر سنگ عقابی به هوا خواست

واندر طلب طعمه پر و بال بیاراست

بر راستی بال نظر کرد و چنین گفت:

امروز همه روی جهان زیر پر ماست

بر اوج چو پرواز کنم از نظر تیز

میبینم اگر ذره ای اندر تک دریاست

گر بر سر خاشاک یکی پشّه بجنبد

جنبیدن آن پشّه عیان در نظر ماست

بسیار منی کرد و زتقدیر نترسید

بنگر که ازین چرخ جفا پیشه چه برخواست

ناگه زکمینگاه یکی سخت کمانی

تیری ز قضای بد بگشاد بر او راست

بر بال عقب آمد آن تیر جگر دوز

وز ابر مر او را به سوی خاک فرو کاست

بر خاک بیفتاد و بغلتید چو ماهی

وان گاه پر خویش گشاد از چپ و از راست

گفتا:عجب است این که ز چوبی و ز آهن

این تیزی و تندی و پریدن ز کجا خواست!؟

زی تیر نگه کرد و پر خویش بر او دید

گفتا:ز که نالیم که از ماست که بر ماست

ناصر خسرو قبادیانی

کارگردان بازی

دوشرکتAcivison and lion head studiosاقدام به ساخت بازی فیلمThe movie))

کرده اند.که درآن شمامیتوانیدتمام مراحل ساخت فیلم راتجربه کنید.این بازی درسبک شبیه سازی ساحته شده است وداستان بازی ازسال1930 شروع می شود.شماکارتان رابایک استادیوی کوچک هالیوودی آغازمی کنید.اوضاع استدیوتاحدودی بحرانی است چون تمام تمام بازیگران وعوامل صحنه شماراتنهاگذاشته ورفته اندوشمابایدکارتان راازصفرشروع کنید.به همین دلیل بایدبتوانیدکه عوامل فیلم رارا برای تهیه فیلم جفت وجورکنیدوبایدبه فیلمنامه نویس هم بگوییدکه می خواهیددرچه سبکی فیلم بسازید.پس ازتولیدفیلم تدوین وتعیین زمان اکران راهم بایدانجام دهید.وقتی فیلمتان اکران شدمجله ها وبرنامه های مختلف شروع به انتقاد فیلم شا می کنند.بعضی اوقات ممکن است بازیگری که بابازی درفیلم شما معروف شده ازشما پول بیش تری بخواهد.البته می توانید برای ساختن فیلم جدیدافرادجدیدی رااستخدام کنید.

گرافیک بازی در سطح بالایی کارشده وطراحی شخصیتها ومحیط بازی خوب است.البته هنوزمعلوم نیست که جشنواره هابه این دسته از فیلم ها جایزه می دهندیانه.اما می توانید شانستان راامتحان کنید!

برای نصب بازی حداقل به این سیستم نیازمندید:

کارت گرافیک:64MB

منبع:مجله بچه ها...گل آقا

توهمانی شاید:توهمان آمده از راه دراز،توهمان آمده از جنگل سزسبز خیال،همان یک شخص خوب قصه مادربزرگ،توهمان حادثه ای،توهمانی شاید:کاش میشد باتورفت باتو گم شد دریک شهر ویع،دردل جنگل سرسبز بهار،روی یک کوه بلند ورها شد ازهمه بود ونبود.فقط بایاد تو میتوان عاشقانه زیست وبهزبان ساده شعر گفت وشنید،فقط بایاد تومیتوان عارفانه بود،شاعرانه زیست ودرضیافت رنگین عشق گل سرخی به دوست هدیه داد،فقط بایاد تو میتوان آرام بود،مهربان بود،فقط بایاد تومیتوان ازسکوت شب از فراز کوه زندگی به سرزمین دیگری پرگشید،فقط بایاد تومیتوان ساده بود وساده زیست.